Dublin is een stad, die verrast met haar verscheidenheid. Niet alleen een veeltal aan museums gaat u overtuigen van de culturele rijkheden, maar ook een bezoek aan een theater of een dagje in de Dublin Zoo is de moeite waard.
Het IMMA werd in 1991 opgericht en behoord ongetwijfeld tot de belangrijkste museums in geheel Dublin. Het nationale museum voor moderne en contemporaine kunst met vestigingsplaats in een historisch, voormalig gebouw van het Royal Hospital van Dublin heeft naast een uitgebreide tentoonstelling van moderne kunst ook reizende tentoonstellingen van over de hele wereld.
Royal Hospital, Military Road, Kilmainham, Dublin 8
Dit museum in Dublin staat ook bekend als The Hugh Lane Gallery. Het bevindt zich in het van Sir William Chambers ontworpen Charlemont House. Het huis alleen is al een bezoekje waard. De kunstgalerij bestaat sinds 1908 en was toen de voortrekker voor museums. De Dublin City Gallery The Hugh Lane was één van de eerste openbare galerijen voor moderne kunst wereldwijd. Na geschillen met de der National Gallery of London beschikt het museum vandaag over een eigen collectie van meer dan 2.000 werken en herbergt tevens tentoonstellingen van vooral Ierse contemporaine kunstenaren. De nabouw van het atelier van Francis Bacon is een bijzonder highlight.
Charlemont House, Parnell Square North, Dublin 1
Kilmainham Gaol is één van de belangrijkste gebouwen in Ierland. Het is een voormalig gevangenis in de Dublinse stadswijk Kilmainham. Het gevangenisgebouw werd in 1796 opgericht. De vormgeving is extreem licht, zodat de strafgevangenen goed konden worden bewaakt. In de geschiedenis van Ierland speelt het een belangrijke rol, omdat vele Ierse rebellenleiders en nationalistische politici hier gedetineerd waren en gedeeltelijk ook werden geëxecuteerd. Eamon de Valera, de latere president van Ierland, was de laatste gedetineerde voor de sluiting in 1924. Vandaag is het een museum. In het hof van de gevangenis is er een monument voor de hier geëxecuteerde leiders van de Paasopstand van 1916. Een werkelijk historische plek midden in Dublin.
U wilt meer te weten komen over het Engelse bier? Het Guinness Storehouse is een museum in Dublin, dat over de 250 jaar oude geschiedenis van het bier Guinness vertelt. Oorspronkelijk werd in het gebouw van het huidige museum het fermentatieproces doorgevoerd, waarbij gist aan het bieraftreksel wordt toegevoegd. Op zeven verdiepingen wordt het verhaal van Arthur Guinness, het productieproces, de distributiekanalen en de manieren van reclame getoond. Op de dakverdieping bevindt zich de Gravity Bar. Hier krijgt u een pint Guinness cadeau en kunt van het biertje genieten bij een adembenemend uitzicht over Dublin.
Openingstijden: maandag - zondag 9.30 t/m 5 uur
St James's Gate, Dublin 8
Het National Wax Museum werd in het jaar 1983 opgericht. Voor Dublin speelt het een belangrijke rol - het is zoiets als een klein "Madame Tussauds". Sprookjes- en fantasiefiguren, belangrijke Ierse en internationale persoonlijkheden zijn hier afgebeeld als wassenbeelden. Het museum is aan het Parnell Square in het noorden van de binnenstad gelegen. Enkele jaren geleden werd het gesloten, maar in zomer 2009 gaat het in Foster Place, College Green Dublin 2, heropenen.
Het Abbey Theatre is het Ierse nationaaltheater, dat in 1898 opgericht werd, opdat Ierse schrijvers hun werken konden opvoeren en daarmee konden bijdragen aan de culturele identiteit van Ierland. Na en brand in 1951 werd het gebouw geslopen, maar kon in 1966 opnieuw worden opgericht. 600 toeschouwers passen in het heerlijke theatergebouw in Dublin. In de beginjaren was het Abbey Theatre een podium voor vele Ierse dramatici en spelers van de 20 e eeuw. Bovendien waren in deze tijd gastvoorstellingen in het buitenland in opkomst, zodat zich het theater sinds het midden van de 20 e eeuw tot een belangrijk toerismetak heeft ontwikkeld. Sinds kort worden er ook jonge kunstenaren en spelers gesteund. Het Abbey Theatre heeft een eigen experimenteerpodium, het Peacock Theatre.
De Dublin Zoo is in het jaar 1830 opgericht en is daarmee de vierde oude dierentuin ter wereld, die jaarlijks meer dan 500.000 bezoekers aantrekt. De leiding is bijzonder met natuurbeheer, onderzoek en informatie bemoeit. De dierentuin maakt deel uit van een wereldwijd kweekprogramma voor het behoud en de bescherming van bedreigde diersoorten. Hij is onderdeelt in verschillende bereiken, die de dieren een zo reëel mogelijk levensomgeving zullen bieden: The World of Primates, the Fringes of the Arctic, the World of Cats, the City Farm en the African Plains.
www.dublinzoo.ie
De wortels van Dublin reiken tot aan de eerste eeuw v. Chr. Dublin was voor een groot gedeelte van het jongere tijdperk zowel de "hoofdstad" van Ierland als ook het centrum van cultuur, opleiding en industrie. De stad heeft de verschillendste tijden doorleefd, onder andere de grote hongersnood.
Al in de eerste eeuw v. Chr. was de stad onder de Grieken onder de naam Eblana Civitas bekend. Dit wordt bevestigd door een geschrift van de cartograaf Claudius Ptolemeus die verder laat vermoeden, dat de plaats al sinds enige tijd had moeten bestaan, om op kaarten opgenomen te zijn. In de 9 e eeuw waren er twee koloniën op de plaats van de huidige stad: de Vikingen kolonie An Dubh Linn en de Keltische kolonie Áth Cliath. Toen de Ierse koning van Ulster Máel Sechnaill II. in 988 Dublin voor korte tijd van de Vikingen heroverd had, vierde de stad officieel haar 1000-jarig bestaan. Niettemin heersten de Vikingen bijna drie eeuwen lang in de stad. In de 12 e eeuw, na de verovering van Ierland door de Noormannen, werd Dublin het centrum van de Engelse macht in Ierland. Daardoor verplaatste zich het politieke machtscentrum van de Gaelische Hoge Koningen in Tara naar de huidige hoofdstad. In de loop der tijd werden echter de Anorganische veroveraars steeds meer in de Ierse cultuur geïntegreerd, zodat alleen maar een klein gebied buiten Dublin direct onder Engels toezicht stond.
Nadat de Noormannen in 1171 Dublin veroverd en daar een feodaal systeem opgericht hadden, verlieten vele van de oorspronkelijke Oudnoordse inwoners het oude gedeelte van de stad zuidelijk van de stroom Liffey en vestigden zich noordelijk ervan. Dublin werd in 1171 onder Hendrik II. hoofdstad van de Engelse bezetters. In Dublin was de Engelse macht rond het Dublin Castle geconcentreerd. De stad was voortaan zetel van het Ierse parlement, dat uit afgezanten van de Engelse gemeenschappen gevormd werd. Het middeleeuwse Dublin was een ingesloten gebied zuidelijk van de Liffey met 5.000 tot 10.000 inwoners. Aan de overzijde van de stadsmuren bevonden zich de buitenwijken, waar de Gaelische bevolking leefde, nadat zij door een wet uit de 15 e eeuw uit het stadsgebied werd verdreven. In 1314 brandde een invallend Schots leger de buitenwijken van de stad af. In 1348 werd de stad door de builenpest getroffen. De slachtoffers van de ziekte werden in massagraven begraven. De regio, waar dit gebeurde, word tot op heden "Blackpitts" genoemd. De ziekte brak in regelmatige afstanden tot haar hoogtepunt in 1649 voortdurend uit.
Terwijl de oude Engelse gemeente van Dublin en "The Pale" gelukkig was over de verovering van het Ierse eiland door de Tudors en over de ontwapening van de Ierse inwoners, volgde snel de ontnuchtering: de Protestantse Reformatie in het rooms-katholieke land. Talrijke inwoners werden op grond van de deelname aan de Desmond oproeren in de jaren 1560 tot 1580 geëxecuteerd. In 1597 detoneerde een magazijn van buskruit en bijna 200 mensen kwamen om het leven. In 1592 richtte Elizabeth I. het Trinity College op als Protestantse universiteit voor de Ierse adel. Vele Engelse protestanten vestigden zich in deze tijd in Dublin. Na de verovering van Ierland door Cromwell in de jaren 1650 mochten geen katholieken binnen de stadsgrenzen wonen, maar deze wet werd echter nooit streng doorgezet. Aan het eind van de 17 e eeuw was Dublin de hoofdstad van het Koninkrijk Ierland. Aan het begin van de 18 e eeuw hadden de Engelsen hun machtpositie gesterkt en de Penal Laws, die zich voornamelijk tegen de katholieke meerderheid van de Ieren kantte, leidden tot verdere spanningen.
Omstreeks 1700 overtrof het inwoneraantal 60.000 en maakte van Dublin, na Londen, de op één na grootste stad van het Britse Empire. Tijdens de Engelse Restauratie werden de eerste stappen tot een modernisering van de stad gemaakt. De huizen langs de Liffey moesten de stroom toegekeerd zijn en verkregen een nieuwe, hoogwaardigere façade. Na de aanvaarding van onaangename wetten kwam het ook regelmatig tot gewelddadige demonstraties voor het Ierse Parlement. Door de migratie vanuit landelijke gebieden veranderde opnieuw het demografische evenwicht en de Ierse katholieken waren aan het eind van de 18 e eeuw weer in de meerderheid.
Tot 1800 heerste er een onafhankelijk Iers parlement over de stad. De Act of Union, die de integratie van het Ierse Koninkrijk in het Britse Empire tot doel had, volgde in 1800. Vervolgend stemde het Ierse parlement met zijn ontbinding toe en Dublin verloor zijn grote politieke invloed. Vele van de elegante Georgiaanse stadswijken vervielen tot slums. Niettemin groeide de stad verder, zodat Dublin omstreeks 1900 al meer dan 400.000 inwoners had. In 1913 vond er in Dublin één van de grootste en bitterste stakingen ooit van Ierland en Groot-Brittannië plaats (Dublin Lockout). Binnen één maand waren er 25.000 werkers of in staking of ontslaan. Manifestaties werden in deze tijd ook door oproeren met de politie verduisterd. De staking duurde in totaal 6 maanden.
In 1916 organiseerde een kleine groep republikeinen de beroemde Paasopstand. Hoewel de opstand relatief snel door de Britse regering werd neergeslagen, bereikte de groepering van rebellen in december 1918 met 80% de meerderheid bij de Lagerhuis verkiezingen. Maar in plaats van de vorming van een regering proclameerde men de Dáil Éireann (ook "First Dáil"), het eerste Ierse parlement sinds 1801. De daarop volgende Anglo-Ierse oorlog tussen 1919 en 1921 eindigde met een wapenstilstand en overeengekomen vrede door het Anglo-Ierse Verdrag tussen Groot-Brittannië en Ierland. De bloedigste dag was in deze tijd ongetwijfeld de Bloody Sunday, als de IRA 14 Britse spionnen executeerde en het leger vervolgens voetbaltoeschouwers in het Croke Park onder vuur nam. De Republiek Ierland was tijdens de Tweede Wereldoorlog streng neutraal, zo neutraal zelfs, dat de oorlog in het taalgebruik als "The Emergency" en niet als "oorlog" benoemd werd.
Vanaf de jaren 1950 werden hele rijen van gebouwen uit de 18 e eeuw gesloopt, vooral in de Fitzwilliam Street en nabij St. Stephen's Green, om ruimte te maken voor kantoor- en regeringsgebouwen. De meest Georgiaanse gebouwen van de stad staan ondertussen op de monumentenlijst. Ook de vernieuwing van Temple Bar, de laatste in stand gehouden wijk uit de Middeleeuwen, begon in deze tijd. In de jaren 1990 begon de "restauratie" van Dublin, waarbij vele wijken mooier gemaakt werden en nieuwe gebouwen erbij kwamen.